Daar had ik helemaal niet aan gedacht, thanks!
Zonnebloem Zou je al zijn vragen niet voordat hij naar bed gaat samen kunnen opschrijven?
Hij bedenkt dan die vragen niet 😛 en het zijn echt totaal diverse onderwerpen, soms over kometen maar soms ook nog een knuffel (en nog 1 en nog 1) of andere random dingen. Bij hem in bed ga ik niet meer doen, hij doet mij dan echt pijn. Duurde ook erg lang voor ik dat erin had gekregen, toen hij jonger was deed ik dat wel maar hij had in babytijd en daarna superveel moeite om in slaap te vallen, terwijl hij het echt wel probeerde. Doodmoeie baby die maar probeert te slapen en het lukt niet, was echt sneu. Bij mij liggen was dan het enige dat uiteindelijk hielp.
Trees Kan hij het op school ook helemaal niet? Is het een kwestie van echt niet kunnen of is het iets wat hij moeilijk vindt, maar hij met de nodige inspanning wel kan? Dit maakt namelijk wel uit in je aanpak.
Ik wilde zeggen: ik weet het echt niet. Maarrrr gister ben ik met eten al begonnen erover, eerst waarom hij denkt dat het zo is maar dan krijg ik een non-antwoord. Daarna heb ik gezegd dat als hij weer gaat kletsen ik echt even de kamer uit ga, itt de vorige keer toen het met meer frustratie (van mij) ging, ging dat nu wel goed. Hij jammerde alsnog maar het was geen dik huilen. En na 5 minuten terug gegaan en toen is hij stil gebleven. Nou ja hij maakte allerlei geluiden (je kan echt luid zuchten..) maar hij sprak niet meer.
Trees Daarnaast is het denk ik interessant om te bedenken wat er nog meer achter zit. Is het een vorm van emotieregulatie of hoofd leeg krijgen of moeite met uitstellen /impulscontrole of bang vraag te vergeten of niet tegen de onzekerheid van het niet weten kunnen? Het lijkt wat in deze hoek te zitten? Zit er nog een bepaalde overeenkomst in de momenten dat hij het doet op een dag? Wat geeft hij zelf als reden als je er heel simpel op zijn niveau over in gesprek gaat?
Ik weet het niet echt.. Ik denk niet dat het gaat om het antwoord maar om het contact, en gewoon letterlijk moeilijk vinden om niet alles wat in zijn brein is via zijn mond eruit te gooien. Het stond toevallig ook in zn rapport vandaag 🤓 dus dan impulscontrole. Ik denk dat dat het voornamelijk is.
Ik heb dit geprobeerd. Hij heeft het namelijk een periode wel gekund. Maar toen kwam de fase dat hij niet zomaar zijn bed uit kwam, maar dat hij zichzelf op de grond liet liggen. En ik kan hem niet tillen. Sowieso was dit "proces" fysiek meeeega-zwaar voor mij. En hij heeft echt meer uithoudingsvermogen dan een gemiddeld kind, zelfs als hij zich terug zou laten sturen dan ging ik dat niet een week lang elke avond trekken.
Nescio Als het gaat om zijn hoofd niet stil kunnen krijgen @Pimpelmeesje dan is een soort inslaapritueel misschien iets
Wij hebben al een suuuuperstrak ritueel, anders zijn de rapen helemaal gaar >< en zelfstandig iets doen gaat bij hem helaas niet de oplossing zijn, en dat idee wil ik ook niet in zijn hoofd hebben haha.
Bedankt voor het meedenken allemaal. Zoals ik hierboven al zei, gisteravond toen het verder van te voren en vanuit meer rust besproken werd lukte het een stuk beter, dus ik hoop dat het nu erin blijft! Ik vind erbij zitten ook niet zo'n ramp, heb er maar eentje gelukkig 😉 en misschien inderdaad met de koptelefoon als ie wel veel geluidjes gaat maken is het voor nu opgelost.
Ben wel jaloers als ik van vrienden hoor dat ze hun kinderen op bed leggen, welterusten zeggen en tot de ochtend kind-af zijn 😝
