Softbasegaming nou ik wist ook gewoon niet wat ik moest doen joh. Ik heb inderdaad ook nog overwogen om hem (onder een warme) douche te zetten. Niet gedaan overigens. Ik pakte z’n arm best stevig beet maar meer zo van rustig rustig en toen werd ie nog bozer. Toen wilde ik tegen m praten en riep hij alleen maar nee nee nee niet praten. Dus hield ik m’n mond en liet ik hem los maar toen ging hij heel hard gillen en slaan tegen de muur enzo. Dus toen zette ik hem op schoot maar bleef hij tieren. Uiteindelijk heb ik de tv aangezet en hem op mijn schoot tegen me aan gelegd.
Maar ik voel me er dus zo naar van. Ik zit dan steeds te denken waarom gebeurde dit, (ik denk dus dat het toch teveel was de spanning dat loge komt, zelfde leeftijd dus hij wilde ook beetje indruk maken, wil sowieso graag dat alles gaat zoals hij bedacht heeft) maar ook: hoe had ik dit moeten oplossen. Mijn man en ik stonden meer zo naar hem te kijken (en naar elkaar) van eh, ok en nu?
Later vroeg ik hoe het ging maar weer goed. Hij was niet meer boos. En ook niet op mij. En ook niet verdrietig. Maar hij was wel geschrokken (ik vroeg waarvan maar dat wist hij niet maar ik denk gewoon de chaos situatie net als wij—-> we hebben ook nog een zieke baby die aan het huilen was en een logé (al ging mijn oudste daarmee spelen)
Nou in elk geval. Zon dag waarvan je wilde dat hij niet zo ging maar toch zo ging.
