Kleine meid lijkt steeds na vakantie ed moeite te hebben met haar plek te vinden in de klas. Ze is dan steeds weer verdrietig zonder dat ze kan zeggen waarom. Ze heeft ook nog niet echt een vast vriendje of vriendinnetje zoals ze vorig schooljaar had. Ze speelt ook regelmatig alleen buiten, ze kan ook nog steeds het ene moment zeggen dat het hartstikke leuk was op school en het andere roepen dat ze nooit meer naar school wil. Vorige week stond er een foto op klasbord waarvan ik vind dat die precies laat zien hoe ze is. Ze waren bij gym in groepjes van 5 gezet. 2 kinderen deden een spel, 2 kinderen keken aandachtig naar het spel en kleine meid was met iets heel anders bezig. Doen jullie maar dat, dan doe ik m'n eigen ding. Ik kwam ook net de moeder van haar beste vriendje van vorig jaar tegen, hij is wel na groep 3 gegaan, maar heeft ook niet echt vriendjes. We hebben afgesproken de kinderen te vragen of ze weer met elkaar willen afspreken, ik ga het nog niet aan kleine meid vragen want ik weet zeker dat ze het heel graag zou willen en dan gaat ze steeds vragen wanneer ze nou met hem mag spelen.
Vorige week ook bericht gehad van ggz, ze zouden proberen om afgelopen maandag kleine meid te bespreken of ze nog meer info willen en hoe verder. Wordt ze onderzocht of is ze 'normaal' genoeg om zo verder te gaan. Dat is dus ook weer afwachten en een beetje spannend ook. Voor ons is duidelijk dat haar hoofd gewoon anders werkt, maar is dat het voor zij die er verstand van hebben ook?
