Bob_Ross ik denk persoonlijk dat je dit wel met enige nuance moet hanteren. Behalve dat het afhankelijk is van leeftijd (5 of 10 jaar vind ik al een groot verschil), kun je ook (kort) het waarom uitleggen en tegelijkertijd duidelijk maken dat hierin geen ruimte is voor discussie.
Wat ik juist ook bij slimme kinderen zie, is dat ze juist de waarom van de regel willen snappen voordat ze er ook naar willen luisteren. Een regel moet voor iets of iemand nut hebben, ook al is het niet direct voor hen zelf. Dat betekent niet dat het altijd uitgebreid moet of überhaupt altijd moet, maar enkel een ‘nee’ is niet altijd voldoende (soms wel hoor). Ik meld hier vaak wel het waarom erbij, maar discussie kap ik direct af als het punten zijn waar geen discussie over mogelijk is.
Als ik naar mijzelf als kind keek, lapte ik regels rustig aan mijn laars als niemand mij uitlegde waarom en zelf het nut er ook niet van inzag. Laaiend kon ik worden als er werd gezegd, omdat ik het zeg of omdat ik volwassen ben. Ik werd dan dwars en luisterde juist niet, terwijl vaak één of twee zinnen al voldoende waren. Vond ik het vaak nog stom, maar snapte ik iig waar het vandaan kwam.
Dat heb ik trouwens nog steeds. Regels om de regels vind ik nog steeds volstrekt nutteloos 🫣. Regels moeten een middel zijn en geen doel op zich, maar als ik het waarom snap, dan vind ik het al heel anders. Ook al ben ik het niet eens met het waarom, maar er moet wel een logica achter zitten. Zal ook zeker karakter zijn, maar ik denk dat slimme kinderen meer de behoefte hebben om het te snappen zodat ze intrinsiek meer gemotiveerd zijn om er ook naar te luisteren én wat sneller kritischer zijn. Je moet daarom wel heel duidelijk zijn in waar wel/ niet discussie over mogelijk is. Je kan m.i. prima het waarom uitleggen zonder ruimte te geven voor discussie.
