De woonboulevard naast het huis van mijn vader staat in brand, en heel stom, maar het raakt me best wel. Ken je dat gevoel als je terug komt van vakantie, dat er zo'n punt is dat als je dat ziet, je weer thuis bent? Dat is die voor mij.. mijn eerste stageplek, mijn bijbaantje als tiener, mijn ontsnapping als ik weer eens ruzie had met mijn ouders, na schooltijd met mijn vriendje de hele middag in de massagestoelen liggen, en 's avonds onder de overkapping stiekem roken. Inmiddels zijn er al 4 winkels verloren en het is nog niet onder controle 😔
Straat van mijn vader is ook ontruimt, mogen niet naar buiten. Godzijdank staat de wind niet zijn kant op, maar als die draait zit hij er maar 10 meter naast 😶
Ik weet het, half Nederland staat in brand op dit moment (vanaf mijn andere raam kijk ik uit op de brand in Oirschot), er zijn geen gewonden. Maar op een bepaalde manier is dit mijn thuis en het raakt me best..
