Ik wil graag iets aan jullie voorleggen. Mijn zus heeft een pup. Inmiddels 16 weken en in mijn ogen zijn ze veel te beschermend. De pup mag nu bijv 5-10 minuten alleen thuis blijven. Of beter gezegd, pup is binnen en zij kijken door het raam hoe het gaat. Hond zit rustig te wachten en dan gaan ze weer naar binnen. Ze willen het rustig opbouwen, zodat de hond zich veilig voelt en geen enkele stress ervaart. Ik heb een andere mening over hoe dit aan te pakken, maar ze moeten het zelf weten.
Alleen om de week pas ik 3 dagen op ivm hun werk, waarvan 2 dagen mijn man op kantoor is. Ik kan deze 2 dagen dus echt helemaal niks. Ik vind het geen probleem om op te passen, maar ik ging er van te voren vanuit dat de pup rond de 4 maanden toch wel minimaal 1 a 2 uur of langer alleen kon zijn.
Ik kan de deur nu niet uit, ik kan onze eigen honden niet eens fatsoenlijk uitlaten en als ik naar boven ga, moet de pup mee, want ze kan ook niet alleen beneden blijven voor langer dan 5-10 minuten (nou ja dat mag niet van ze, volgens mij kan het prima). Dit betekent dat ik fysio en ergo afspraken op werkdagen moet plannen, wat eigenlijk teveel voor mij is en ik kan ook niet naar de sportschool op mijn sportschooldag. Plus ik voel mij ook gewoon beperkt in mijn doen en laten.
Ik ben er dus wel een beetje klaar mee. Als ik zeg dat ik niet meer wil oppassen hebben zij echt een mega probleem met werk plus dat wordt natuurlijk enorm gezeik. Dit gaat echter op hun manier nog maanden duren. Als ze hiermee niet een hond met verlatingsangst creëren en het nooit gaat lukken.
Hoe ga ik dit tactisch aanpakken ipv op de trees met de botte bijl manier?