Bloem
Ik kan echt zeggen dat het goed gaat, dat we het leven met z’n vieren ook echt nog heel leuk vinden.
Natuurlijk is er verdriet en dat mag er ook gewoon zijn. Ondertussen hebben we 3 verjaardagen gehad en dat zijn wel emotionele momenten, maar dat weet je van te voren en dat is oké. De eerste verjaardagskaarten die G nog voor ze geschreven heeft, zijn ook open gemaakt en dat vonden ze echt heel fijn. Het zijn de kleine dingen die me soms verrassen en voor verdriet en vooral gemis zorgen.
De jongste kan wel echt verdrietig zijn, wordt dan eerst wat opstandig, maar laat uiteindelijk wel zijn verdriet zien en geeft dan ook aan dat hij papa mist. Dat vind ik knap en fijn tegelijkertijd.
Wat ik nog lastig vind, is het ophalen van zijn as. Het is al definitief, maar dan nog meer.
Ik heb wel 4 kleine stenen (urnen) in huis waar een klein gedeelte van de as in kan. Voor ons alle 4 dus eentje. Wordt iets voor in de vakantie, denk ik.
