Toch6 midi was een tijd ook een poppenkind. Maar hij had wel een vast ritueel, pop laten vallen, pop oppakken en pop troosten. En dat vele malen achter elkaar. Het troosten was elke keer heel uitgebreid, dat was op zich wel het voornaamste spel, maar elke keer als ik dacht: nu speelt hij er 'normaal ' mee, dan kwakte hij de pop weer op de grond.
