Mijn buurvrouw klopte gisteren op het keukenraam of ze even kon komen kletsen. Ik was zwaar overprikkeld, stond op t punt om in janken uit te barsten en ik hou van haar hoor, maar ze is een enorme kletskous en nogal van het traumadumping. Dus ik gaf even een grens aan, en dat ik haar morgen (dus vandaag) wel zou appen.
Dus gedaan, ze vraagt hoe t nu gaat, dus ik reageer: mwah, maar het leven gaat door he?
Blijkt dat ze aan de deur stond om te zeggen dat onze andere buurvrouw gisteren naar een hospice is verhuisd π¬π