Alleen maar heel erg goed van jou! Dit is ook wat hij nodig heeft. Voor mijn kind zou ik dit ook doen. Tot het uiterste.
Ik zou trouwens voor mijzelf wat minder de confrontatie willen aangaan. Dat vechten heeft mij veel gebracht, maar ook veel gekost. Ik ging structureel over mijn eigen grenzen heen. Als ik iets wilde, dan lukte het mij meestal ook. Alleen niet altijd op de gezonde manier en bijna altijd ten kosten van iets anders. Ik ben ook wel een tikkeltje arrogant over mijn eigen kunnen (en dat is echt een biecht 😬) en heb een grote mond. Ik wist gewoon dat ik veel meer kon, maar kon het gewoon niet volhouden. Als het moest kon ik voor een korte periode wel voor het uiterste gaan. Ik kreeg daar ook een enorme kick van. Gevolg was oa wel dat ik halve dagen naar school ging, omdat ik oververmoeid was.
Deze vechthouding zit mij nu trouwens heel erg dwars, want hoe hard ik nu ook mijn best doe. Heel veel lukt gewoon niet, maar dat is werkmateriaal voor mijn neuropsycholoog. Die gelukkig heel goed en fijn is!
