Mag ik even gillen, huilen, schreeuwen?! 😭
I begint over 2 weken met emdr voor het gezeik van vorig jaar, dat heeft gewoon zijn sporen achter gelaten.
Op deze school niks aan de hand, alles ging goed. Vorig jaar bij de oefendagen heeft I T leren kennen, die zijn bevriend geraakt via social media, maar al snel bleek dat ze een ander advies hadden dus niet bij elkaar in de klas zouden komen. Op een of andere manier is T daar boos om geworden, die beweerde dat I hem negeerde, maar I zag hem gewoon vrijwel niet meer. Nu zijn er sporadisch wat dingen voorgevallen dat T I lastig viel, maar niet heel extreem.
Tot vandaag, ik heb I net overstuur in de app dat T en zijn vrienden I hebben gefilmd en bedreigd dat ze I in elkaar gaan slaan.
Dus I is naar een vertrouwenspersoon gegaan, die heeft T erop aangesproken, maar ja.. is dat genoeg?
Overdrijf ik als ik zeg dat ik aangifte wil doen?
Ik heb even wat advies nodig van buitenaf denk ik.. Ik merk dat ik ook nog steeds last heb van vorig jaar, de machteloosheid en het effect wat het op het hele gezin heeft gehad en ik het ook nog geen plekje heb kunnen geven, dus ik kan niet echt nuchter kijken..
Vorig jaar heb ik te veel vertrouwen gestopt in de school dat zij het zouden oplossen, en nu heb ik spijt dat ik niet harder ben geweest.
Maar dit is een andere school, ze zijn strenger, moet ik hen het vertrouwen geven dat ze er op letten? Afwachten hoe het verder gaat? Of gewoon kei hard zijn, zero policy en direct naar de politie stappen?
Hoe zouden jullie dit aanpakken?
