Femkes herkenbaar hoor. Dat is hier ook zo. Mijn man heeft ook totaal niet door dat ik op eieren loop of als ik erdoorheen zit. Ik moet dat echt met hoofdletters en uitroeptekens duidelijk maken, maar zo zit ik ook niet in elkaar. Elke keer bruusk een grens trekken, dat is heel onnatuurlijk voor mij. Ik ben zelf heel intuïtief en voel emoties van anderen vaak heel goed aan. Ben ook de eerste die zegt: ik doe dat wel, ik pak het over. Hij niet. Hij zegt dan gewoon: ik doe genoeg, en klaar. Daar kan ik het mee doen. Het is soms zo erg dat als ik aangeef dat ik hulp nodig heb, hij zegt: 'maar je doet al zo weinig, wil je gewoon niks meer doen?' Ik kook dan echt van binnen. Fulltime werken en 3 kinderen, hoe is dat niks doen??!
Dus in plaats daarvan word ik apathisch en reageer ik nergens meer op. Daar klaagt hij dan weer over. En zo gaan we door.
