I lijkt op mij. Kussen zien = vertrokken, en we worden niet wakker al zou er een festival bij de buren plaats vinden. H is een compleet ander verhaal, die slaapt nog steeds niet door.
Tot een jaar of 8 zeker kon ik er iedere dag uit. Veel nachtangsten, nachtmerries, slaapwandelen, werd wakker van alles, was een ramp. Maar dus ook omdat ik niet echt wakker werd en pas de volgende ochtend hoorde hoe ik dat had aangepakt in mijn slaap. Soms werd ik wakker met ineens een kind naast me, schrok me kapot, had dan blijkbaar gezegd dat ze maar in mijn bed moest slapen en ik wist nergens iets vanaf. Soms werd ik boos, daar voelde ik me dan heel schuldig over. En soms bedacht ik iets volslagen belachelijks waar we dan de volgende ochtend wel om konden lachen, zoals die keer dat ze wakker was geworden van een helikopter en bang was, en ik gezegd had dat ze maar een heel groot vliegtuig moest gaan tekenen om de stoute helikoptertjes weg te jagen 🤣
Maar gelukkig heeft die inmiddels wel geleerd zichzelf weer in slaap te brengen en kan ik nu gewoon doorslapen. Of niet, maar dan weet ik er toch niks vanaf 🙈