Vulpen vooral frustrerend. En verdrietig want ik wil van alles doen met mijn kinderen en het gaat niet. Alle energie en kracht gaat naar de gewone dingen, en daarna ben ik kapot. Ik heb nu ‘al’ 3 weken niets leuks met ze gedaan, en daar baal ik wel echt van. Maar ik probeer me wel echt te focussen op morgen, overmorgen, de dag daarna. Hopen dat het beter zal gaan. Ik wil niet blijven zitten in de frustratie. Zoek graag naar de mogelijkheden en de humor.
Nu kan het ook nog want ik weet nog niets. Als het meevalt dan kijk ik niet terug op een sombere en bange tijd. En valt het tegen dan kan ik terugkijken op een periode van ignorance is bliss
Angst heb ik weggestopt. Ben ook niet aan het google’en.
Soms dan neemt de frustratie wel even over, zoals vanmorgen. Dan moet ik ook wel even huilen, knuffel halen bij mijn vriend, hier even spuien, en weer door 🙂
