Zonnebloem omdat hij niet reageerde op zijn naam, niet mee wou doen met de activiteiten zoals dansen en zingen, niet reageerde als er iemand de ruimte binnenkwam, uit zijn plaat ging als ze gingen wisselen van activiteiten, en liever alleen speelde dan met anderen, hij huilde snel en veel, en verschonen wou hij ook niet.
Ja, dat is inderdaad opmerkelijk gedrag. En dat gedrag komt (hoogstwaarschijnlijk) voort uit het feit dat hij slechthorend is vanwege chronische oorontstekingen.
Hij hoort niet dat hij geroepen wordt , hij wil niet meedoen met dansen en zingen want kan het niet volgen, hij reageerde niet als iemand de ruimte binnenkwam want hij hoort het niet, hij ging uit zijn plaat tijdens wisselen want hij hoort niet dat er over 2 minuten opgeruimd wordt (en hij is 2 jaar), en hij huilt veel want hij kon zich niet anders uiten. Verschonen wil hij niet want welke 2 jarige wil opeens opgepakt worden? Hij is best autonoom en zo doof als een kwartel. Dat is dan natuurlijk gillen! Duh..
En misschien is hij autistisch hoor, dat is echt het probleem niet. Mijn probleem was dat ze niet naar hem keken als uniek persoontje. Als ze geen weet hadden van zijn broer dan hadden ze hem veel meer tijd gegeven om te wennen en meer manieren geprobeerd om hem te betrekken bij de activiteiten. Dan hadden ze zijn slechthorendheid wel aangenomen als reden van zijn frustratie en niet mee willen doen.
Ze wilden hem na een groepsmededeling niet daarna even op de schouder tikken, oogcontact maken en uitleggen dat ze naar buiten gaan. Ze wilde dat ik naar de psychiater van zijn broer zou gaan voor een observatie en dan moest de psychiater hun maar vertellen wat ze moesten doen.
Dus ik zei daarop “en dan zegt de psychiater kom maar terug als zijn ontstekingen onder controle zijn en zijn gehoor getest is” oja.. ja.. dat snapte ze wel ja. Nou we wachten wel, zeiden ze.
Week later : had je al een afspraak gemaakt bij de psychiater? … schei uit hoor 😤
Oké, lang verhaal.. maar het was allemaal ontzettend frustrerend 😅
