Ysabella het is in februari begonnen met een fractie van wat het nu is, ik dacht toen bekkenklachten, was aan het herstellen van Corona wat wel een week of drie heeft geduurd. eind maart met fysio begonnen(daarvoor al dryneedling gehad) Begin april ergens ben ik begonnen met diclofenac en voor de nacht tramadol. En na de Pasen 19 april hield het op en kon ik nog amper lopen. 26 april over gegaan op morfine 2x10 en afgelopen dinsdag op 2x20 morfine.
Ik kan best wat pijn hebben, maar ben inderdaad doodmoe. Het heftigste om mee om te gaan is dat er geen pijl op te trekken is hoe het gaat, gisteren ging het best goed in vergelijking met vandaag. Waar het door komt dat het vandaag niet gaat 🤷🏻♀️ Ik heb werkelijk geen idee en dat frustreert enorm!! Ik zou willen dat ik iets kon laten en dan weten dat het morgen beter gaat…
En ik huil regelmatig een potje van ellende hoor….
Waar ik dan vandaag wel weer blij mee ben is dat ik net goed naar de wc kon 💩 🙈 morfine geeft verstopping en daar ben ik best bang voor maar het lijkt voor nu goed onder controle met de poeders. Daar ben ik enorm dankbaar voor 🙏🏼 Verder heb ik fijn contact met mijn beste vriendin, en andere vrienden geeft een bezoekje van mijn directeur me weer wat blijdschap, heb natuurlijk een fantastische man, kind ouders en hond. En jullie niet te vergeten 🥰
Ik mis de kinderen op school wel verschrikkelijk dat kwam gisteren wel even aan toen mijn directeur er met haar kinderen was, zij zitten ook bij mij op school. En dan zie ik foto’s van de kinderen voorbij komen en wil ik ze allemaal knuffelen 🥰 dan moet ik ff huilen soms.
(Heb het verloop ook even kort in mijn notities gezet, is wel handig voor de neuroloog misschien)
