Mijn oudste zoon (11) heeft een vriendje wat vanaf het begin wat lastig gaat. Het is een type ‘leider’ die de baas speelt en bepaalt wat cool is en wat niet. Hij maakt regelmatig opmerkingen naar anderen: dat ze niet cool zijn, dik, gay, arm, stom, een verkeerd kapsel hebben of kneuzen zijn als ze vwo willen doen. Het is eigenlijk nooit goed genoeg en hij moet altijd zijn zin hebben.
Mijn zoon is nogal gevoelig , ook voor sfeer, maar wil er graag bij horen. De laatste weken merkten we al verandering: ineens wilde hij merkkleding, een PlayStation, een tweepersoonsbed en vandaag zei hij plots dat hij niet naar zijn gekozen middelbare school wil omdat dat een “kneuzenschool” zou zijn. Terwijl hij daar eerder heel enthousiast over was.
Na doorvragen kwam eruit dat dit vriendje hem een nerd noemt zegt dat hij dom is buiten school ( omdat hij geen TikTok heeft en bepaalde spellen leuk vindt die blijkbaar niet cool zijn. ), kritiek heeft op zijn uiterlijk en zelfs zegt dat wij arm zijn en ons huis stom is want wij zijn streng . Ook merkt S dat deze jongen gemeen doet tegen andere vrienden wat hij zelf ook vervelend vindt want zoals hij zelf zegt: ze worden er verdrietig van.
Ik heb geluisterd, benoemd dat dit gedrag niet fijn is en gevraagd of dit is hoe een vriend je zou moeten laten voelen. Ook gezegd dat het nooit goed genoeg zal zijn, wat je ook doet, en dat school kiezen moet om de juiste redenen. Tegelijk snap ik zijn wens om erbij te horen dus vind ik het heel lastig.
Dit speelt al langer en het komt steeds terug. Ondertussen vind ik het eigenlijk een rotventje 😝 en wil ik vooral dat ze NIET naar dezelfde school gaan maar dat ga ik natuurlijk nooit zeggen. Hoe pak je zoiets goed aan? Vorige keer werkte tijdelijk afstand nemen wel goed maar dat moet hij wel zelf willen…
