Zonnebloem Ik denk dat het niet uitmaakt of je kind achter/voorloopt of gemiddeld is. Begeleiden in welke vorm dan ook zul je toch wel moeten. 😬
Toch6 Als het puur concentratie is kan je man het ook, spelling lijkt me dan weer handiger als jij het doet.
Jullie hebben gelijk dat begeleiding waarschijnlijk altijd nodig is, ook wanneer een kind makkelijk dingen oppikt.
Ik vind m’n vriend z’n brein alleen soms zo ingewikkeld. Dan weet ik wel dat hij dyslexie heeft, maar dan kan ik soms geïrriteerd worden dat hij constant dezelfde fout blijft maken.
En ik leer zelf dingen vrij gestructureerd, maar hij heeft ook nog ADD en dan is hij soms zó warrig in zijn denken/spreken.
Omdat we allebei volwassen zijn, kan ik dat vrij makkelijk loslaten. Is zijn eigen pakkie an, denk ik dan.
Maar ja, wat als we een kind zouden krijgen die datzelfde brein heeft als hij? Kan ik daar dan het geduld voor opbrengen? Word ik dan niet geïrriteerd als informatie niet blijft hangen of ze het maar niet lukt om het te begrijpen?
Ik ben bij voorbaat al bang dat ik tekort ga schieten 😂
(Let wel, ik heb een docentenopleiding gedaan he. Ik heb jaren voor de klas gestaan, en toch maak ik me hier al druk om🤪)
Sorry voor het inbreken in dit topic trouwens, echt totaal niet relevant dat ik bang ben voor zorgen die er (nog) helemaal niet zijn.
Soms lees ik echter jullie verhalen over het moederschap en dan denk ik: jeetje, ik zou dit echt nooit kunnen.
En dan vraag ik me af of ik ooit wel geschikt zou zijn en of we er dan wel aan moeten beginnen.
