Gisteren juf gesproken die het ook opvallend vond hoe N. zich onder de radar houdt en steevast voor veilig kiest qua werkjes. N. wil heel veel leren en als juf haar iets uitdagends aanbiedt aan lesjes dan springt ze nog net geen gat in de lucht, maar uit zichzelf kiest ze voor het makkelijkste van het makkelijkste om vervolgens gefrustreerd thuis te komen. Zelf durft ze er dus niet om te vragen als het er op aankomt. Thuis zegt ze bijvoorbeeld “ik wil de duizend-rol” maken (alle getallen tot 1000 op een lange lijn maken), maar eenmaal op school kiest ze voor de 100 variant, ook al biedt juf haar de 1000 aan. Als ik er thuis dan maar vraag zegt ze “van de juf moest ik eerst 100 doen”. Blijkt nu dus onzin te zijn, ze mag van alles maar grijpt het niet aan.
Nu heeft juf dus voorgesteld om een gesprekje met ons en N. erbij te doen en samen een lijstje te maken van 5 dingen die ze graag wil leren, zodat juf ook iets heeft om uit te putten.
Vanmiddag dat gesprekje, maar ben eigenlijk een beetje bang dat N. dichtklapt en er niks uit komt.
Ze gaan ook aan de slag met een “ik-boek” voor wat meer zelfvertrouwen; werkjes verzamelen waar ze trots op is, opschrijven waar ze goed in is enzo…
Ik vind t maar lastig. Zie dat die oogjes steeds doffer worden en het vervelende gedrag neemt toe. 🙁
