Zonnebloem Ik begrijp het helemaal hoe je je voelt en hoe lastig dat moet zijn.
Tegelijkertijd ben je ook een mama waarvan de oudste naar school gaat. En die gevoelens spelen vast ook nog mee. Want ook ik lag wakker toen de kinderen voor het eerst naar school mochten: worden ze wel gezien? Is het niet te groot? Zometeen worden ze gepest? Verdrietig? Weet de juf niet wat hij nodig heeft. Dus die gevoelens zijn sowieso ook normaal.
Niet om het te bagatelliseren hoor, want ik begrijp dat het in jullie geval nog net iets lastiger is dan bij een kind zonder problematiek maar ik wil gewoon even benoemen dat het sowieso voor een moeder een stap is in het loslaten en vertrouwen geven aan kind (en school)
