Hopsatee Heb het er meerdere keren met haar over geprobeerd te hebben, maar ze kan echt niet benoemen waarom ze er opeens geen zin meer in heeft. Lijkt niet dat er echt iets is voorgevallen, althans, ik krijg het er niet uit.
Huggybird School vraagt wel veel van haar qua prikkels en het sociale stuk. Ik was vanochtend in de bieb aan het helpen en kon de klas in kijken, dan zie ik alle kids bezig zijn met iets of met elkaar, maar haar zie ik maar flitsen met die oogjes, alles in zich opnemend en ondertussen tot niks komen (maakt dan dr werkje in de laatste 2 minuten van de les af dus komt er niet door in de problemen). Cognitief vraagt het niet veel van haar, denk ik. Volgens mij vindt ze school zelf dus best leuk, hoor ook nooit van haar dat er iets echt stom was (behalve binnen blijven als het regent...)
Femkes Ik herken dat acteren wel. Cognitief denk ik dat ze op zich wel genoeg uitdaging heeft, daar wordt veel in geïnvesteerd, maar sociaal heeft ze absoluut een masker op. Is het introverte muurbloempje wat niks zegt en zich altijd aanpast. Misschien trekt ze dat niet zo goed meer. Het ging immers heel lang goed, maar ja dat is natuurlijk vermoeiend. Vind het opvallend (nu ik er over nadenk) dat ze dus niks met iets cognitiefs te maken wil hebben en iedere vorm van uitdaging op dat vlak afwijst. Lezen wil ze niet meer (lijkt bijna alsof ze het niet meer kan), sommen was ze weg van, maar doet ze ook niet meer en verzet ze zich zelfs tegen (“IK HAAT SOMMEN!!!”) terwijl ze echt niks hoeft... Zelfs toen ik haar favo autospelletje met haar wilde doen (tellen tot ... in sprongen van ...) werd ze woest, uit het niets. Alsof alles wat met schoolse dingen te maken heeft afschuwelijk is. Zo anders dan voorheen.
Ik heb het vanochtend aan de juf verteld en die schrok zichtbaar en had niks door. Nam me gelukkig heel serieus en ging wat meer op haar letten. Ze vertelde wel dat het haar opviel dat N. al een tijdje heel vaak voor hetzelfde veilige werkje aan haar eigen tafel koos (zo’n themawerkboekje) waar ze voorheen meer de hoeken opzocht of op een kleedje werkte. Ze had N. hier ook attent op gemaakt waarop N. zei dat de kleedjes altijd al door andere kinderen gepakt waren. Juf had haar hierna geholpen met een kleedje veroveren en toen had ze heerlijk een leeswerkje zitten maken met een klasgenootje. De dag er na had ze zelf een kleedje gepakt en ging lekker aan het werk. Daar vertelde ze thuis toen ook blij over. Ik zag net gebeuren dat ze naar een kleedje liep en net voordat ze het pakte greep een ouder kind het. Dan blijft ze daar sip staan, haalt haar schouders op en loopt naar binnen, waar ze het werkboekje weer pakt... Maar lijkt me niet dat zo’n kleedje het hele probleem is...
Juf kwam nog met het idee dat ze misschien al uitkijkt naar de zomervakantie en dat ze wel doorhad dat ze erg met tijdsbesef over langere periodes (weken, maanden, jaren) bezig was. Zou ook zomaar kunnen want toen ik zei dat het nog 2 maanden duurde tot de zomervakantie zei ze “Nee, 8,5 week mama... “ 😆
Maar goed, toen N. naar binnen liep zag ik dat ze een extra dikke knuffel van de juf kreeg en merkte dat juf het serieus nam, dus we zullen er wel contact over houden.
Heel verhaal… 😆Merk dat het me toch niet helemaal lekker zit eigenlijk.
