Hopsatee nou zo zag onze reis naar huis er ook uit zo ongeveer. Ik kon echt wel janken.
Hier kan je rondom school lopen, maar regen, druk en ik had beloofd hem een keer met de auto op de te halen. Maar moest halfverwege de route naar huis ongeveer parkeren.
Nou van schoolplein af, we lopen naar de auto , en zijn halfverwege als hij bedenkt via de andere kant te willen lopen. Ik dacht echt, pick your battles en loop jij maar terug en achterom ik blijf hier wachten.
Maar omdat het lang duurde liep ik hem al tegemoet. Nou echt.. hij begon te schreeuwen , op de grond te liggen, de trappen, te slaan, echt als een soort exorcist. Lekker voor het raam van de lerarenkamer, tussen alle aan ouders.
En niks wat hielp, kwam gewoon niet bij hen binnen, kreeg hem niet meegesleurd. Z'n juf hing ook al uit het raam te kijken (is op school ook echt niemand gewend, zo een beetje het braafste kind in de school 🙈).
En uiteindelijk gezegd dat als hij stopte met schreeuwen ik terug zou lopen naar het wachtpunt , en bij een bepaalde boom zou omkijken en dat hij dan moest lopen.
Naja het werkte en een andere moeder appte dat ze wel achter hem aan zou lopen.
Maar was zelf gewoon zo boos. Ik wil hem niet z'n zin geven maar ik weet echt niet hoe ik thuis had moeten komen nu.
Bij de auto wel gezegd dat ik nog steeds erg boos was op hem en dat alle credits vandaag weg waren, dat ik dus verwacht dat er geen drama meer komt, geen gezeur en geen gemopper. En hij was en voelde zich (en nog steeds) wel schuldig, want zo lief en braaf heeft hij al lang niet meer gespeeld (zonder te zeuren).
En stomme was, ik was ook gewoon boos door een combi van vermoeidheid, slechte nacht, hormonen, en thuis was ik gewoon even alleen gaan afkoelen, maar dat kon daar niet en wilde ook niet als een hysterisch viswijf naar hem gillen.. en schaamde me ergens ook 😬
Maar m'n buik doet er zeer van en ben nu helemaal moe. (En m'n man komt pas om 20 uur thuis). En moet nog naar de kapper met ze ook.
Maar heb geen tips voor je. Ik vond het vandaag gewoon kut moment. Ik denk dat je goed gehandeld hebt en misschien vanavond nog eens bespreken hoe en waarom.
Maar eenmaal in zo een bui zijn die kinderen zo moeilijk te bereiken. En thuis kan ik dat prima handelen maar buitenhuis vind ik het verdomde lastig.
(Haha ik zit nog steeds met traanogen en we zijn al 2 uur thuis. Kut hormonen ook).
