Een alles behalve gewoon begin van de week.

Ik lig nog half te slapen wanneer ik de vogels hoor fluiten. De kerkklok begint te luiden, het is 7 uur in de ochtend en ik voel allemaal schopjes in mijn buik. Mijn lieve kleine hummel is wakker en dan komt ineens die harde en pijnlijke schop, het duurt even voor ik besef dat dit alles behalve een schop is.

Lees meer over Een alles behalve gewoon begin van de week.

‘Zus!’

Enigszins dwingend staat mijn tweejarige dochter voor de kast te wijzen dat ze graag uit DÁT boek voorgelezen wil worden, dankuvriendelijkschieteenseenbeetjeopwaaromisdatboeknognietopen.

Lees meer over ‘Zus!’

‘Mommy, Mama and Me’

De meeste kinderboeken gaan over dieren. Veel van die dieren hebben een papa en een mama. Sommige boeken gaan over kinderen. Die kinderen hebben bijna altijd een papa en een mama. Dat is het wereldbeeld dat ik mijn kinderen met voorlezen doorgeef: de meesten hebben een papa en een mama. En dat klopt natuurlijk ook, daar valt weinig tegenin te brengen. Alleen voor mijn kinderen klopt het niet. Zij hebben twee mama’s. En dat kan soms best verwarrend zijn. Deze week nog beweerde mijn driejarige dochter glashard dat ik haar papa was. Ze weet heus wel dat het niet zo is, maar ze probeert wat ze thuis ziet te rijmen met wat ze in haar boeken (en de rest van haar leven) ziet.

Lees meer over ‘Mommy, Mama and Me’

“Mama, de muren hebben geluiden” (1)

Als klein meisje voelde ik al dingen en situaties vrij goed aan. Feilloos leerde ik hoe ik mij moest aanpassen aan een situatie, ook als dit ten koste van mijzelf ging. Laat ik beginnen met dat ik ervan overtuigd ben dat mijn ouders het best mogelijke gedaan hebben binnen hun eigen kunnen op dat moment. Dat wil niet zeggen dat dit ook voor mij het beste was, maar dat is iets anders. Al vroeg werd ik zelfstandig door bepaalde omstandigheden in het gezin en heb zelf mijn weg in het leven moeten vinden. Dit ging uiteraard met de nodige ups en downs.

Lees meer over “Mama, de muren hebben geluiden” (1)

Boekentip: Pieter Konijn

Het was me nooit zo opgevallen, tot mijn vrouw het een keer benoemde: in mijn ouderlijk huis bevond zich uitzonderlijk veel van Beatrix Potter. Je weet wel, die van Pieter Konijn en allerlei andere schattig geklede dieren. In de woonkamer: een borduurwerk aan de muur, meerdere beeldjes en muziekdoosjes (héél af en toe mochten ze aan), mijn bord, mijn melkbeker, de puzzel die ik maakte, de knuffel in de kast en natuurlijk alle boekjes. In de wc: de verjaardagskalender, de zeepjes. In de slaapkamer: nog een borduurwerk, het dekbed. En dit zijn dan alleen nog maar de dingen die ik me zo herinner, er was ongetwijfeld nog veel meer te vinden. De wereld van Beatrix Potter was de wereld waarin ik opgroeide.

Lees meer over Boekentip: Pieter Konijn

De rollen omgekeerd

Onze thuissituatie is bijzonder te noemen. Anders dan anders, want de rollen zijn omgekeerd.

Lees meer over De rollen omgekeerd

Ikea

Via de achteruitkijkspiegel kijk ik afwisselend naar het verkeer achter me en het gezichtje van David op de achterbank. Hij trekt zijn wenkbrauwen op, wat betekent dat hij positief gefascineerd is. Wanneer hij daar een paar minuten later ook zijn mondhoeken bij naar beneden trekt en begint te wapperen met zijn handen, weet ik dat hij de route herkent en enthousiast is over het gegeven dat we naar de meubelboulevard van Eindhoven rijden.

Lees meer over Ikea

Studie en gezin

En dan is het bijna zover, de zomervakantie staat voor de deur en ondanks dat ik mijzelf heb voorgenomen nog het een en ander te gaan studeren als voorbereiding op komend schooljaar, moet ik toegeven dat het daar niet meer van gekomen is. 

Lees meer over Studie en gezin

Het geluid van de stilte

Fluitende vogels, de wind door mijn haren en de warme zonnestralen die schitteren in mijn gezicht. Het zal een uur of drie zijn geweest wanneer ik met mijn inmiddels twee jarige zoon op de fiets zit.

Lees meer over Het geluid van de stilte

Boekentip: Jij bent de liefste

‘Ik wil van de gedichten’, roept mijn bijna driejarige dochter steevast als ze ’s avonds een boek uit mag kiezen om voor te lezen. En dan mag eerst haar ene mama een gedicht kiezen, dan ik, dan zijzelf en tot slot nog de baby. Voor het gemak besluit zij waar de baby zin heeft, maar ze maakt een goede inschatting. ‘Fresia’ bijvoorbeeld, een gedicht over babypoep, enorm toepasselijk en het klinkt nog goed ook. De eerste strofe gaat als volgt:

Lees meer over Boekentip: Jij bent de liefste